Mevsim kış, vakit akşam, ortalık kalabalık
Yağmur yağıyor İstanbul’a, gök yarık yarık.
Galatasaray’da bir sarhoş nârâ atmakta,
Evsiz kalmış olacak ki çamura yatmakta.
Duraktaysa bir güruh, bütün gözler yatakta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta