Param Parça Şiiri - Dr Yusuf Polat

• 

  Tuna Kafkas

  uykuyla uyanıklık arasında gördüm seni
  bir zuhurat gibi her seferinde aşk,
  ağır göz kapaklarımda, yokluğun kafes,
  yokluğun kahır, yokluğun; tenha…,
  ve kanatlanamadım hiç katına,
  uykuyla uyanıklık arasındaydım,
  
  koskoca tekrarsız ömürler geçiyor,
  kayıp nesiller jelatini açılmadan
  göçen nesillere ekleniyor,
  ah senin yüzün kuzeydoğuya,
  benim yüzümse güneybatıya dönük…,
  daha ne vakte dek bekleşelim, yeniden
  bir zaman dilimi daha verilir mi bize diye,
  umutlanan gözbebeklerimiz
  ve tükenen yüreklerimizle be hey dost…,
  
  kendi haline terk ettin nicedir sen cemiyeti de,
  tutmaz oldun ellerimizden,
  ve gülmüyorsun artık,
  bahtımızın yıldızı gibi yüzlerimize,
  oysa ruhlarımızın çektiği acılara tanıksın,
  kovulduk mu kapından yani söyle;
  merhameti, merhametlilerin
  en merhametlisinden,
  ilhamla almış aşk..,
  
  onca mülevvesliğin üstüne,
  kibrimin yerine tevazuyu öldürürken;
  adını andım…,
  hiç korkmadan allahtan ve
  utanç içinde bile kalmadan insanlara karşı,
  yılanlardan ve korunaklarımı saran
  kara böceklerden sakınma ihtiyâdı
  duymayacak kadar mağrur ve
  dikey tutumluydum bilirsin,
  senin yanındayken bile…,
  
  her daim huzurunda olduğumu bile bile,
  ah incitmediğim cihetini bırakmadım vefanın,
  ki insanca pek insancaydı sorarsan,
  alemlerin özeti olmanın temsil
  yüklüsünden beklenecek muhabbet…,
  nerdesin;
  mesafelerin buncasını aşamazdım
  girmeseydin kollarıma ve şimdi,
  koyma kendimi özlemek yoksunluğu
  içinde ah nola/yâr…,
  

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)