Paradoks Şiiri - Yasemin Tanık

Mukaddesin üzerinde bir akşam örtüsü
Ellerin mum ışığındaki çaresizliğin yüzü
Mozart'ın tınısında çiçeklerin dikeni
Parçalanan ruhumun mavi yelkeni

Dalgaların ortasında oturdum akıbetimi bekledim
Arafın alnındaki çizgiden geçtim
Gömüldüm sulara nefesimde nabzım
Bu mu benim dünyadaki tek bağım?

Çöllerin yangınında avucumdaki karı erittim
Loş pencerenin önünde ilahiler söyledim
Böcekler yürüdü geçti beyaz tenimden
Köprüler bakışıma karıştı aniden

Izdırabın yolunda türküler eşlik etti
Ah cenderenin kılıcında yüreğim titredi
Gökten şiir yağıyordu kirpiğime dokundu
Kafamın saatinde yelkovanlar yok oldu
Yere bir kalem düştü kelimeler yazılıyordu
Hercümerç sayfalarıma şiirler kondu