Par-ü Pak Şiiri - Merve Zen

yollarım çıkmazda, duygularım darmadağın,
hislerimi bir kenara bırakıp, kalbimle savaştım,
kesik yara kanar dedim, daha da kanattın,
kendim sardım yaralarımı, kimse sarmadı.
yoktu birisi, varsa da tanıyamadığım birkaç surattı..

aynada yüzüm, aynısı yüzüm, yine çöktü hüzün.
gecemi çöker üstüme yoksa, kararır mı gözüm.
senden başkasını bilmedi, bilemezdi, en sevdiğim derdim, par-ü paktı sevgim, senle kirlendi gönlüm..

gülen yüzlerin arkasında kırık bir maske var bilirim, sevmek rolü yapmak da neymiş, asıl mutlu rolü yapın da görün! üzüldüğü anda ağlar insan bari kırdığınızda üzgün görünün. sahte yüzlerden sıkıldım, bende artık kendime döndüm. İnsanlığınıza dönün!

bozuk saati kalbimin hep sende durur, bir gel desen dünyalar benim olur, yara ne kadar derinse izleri o kadardır. yani bir insan sevdiği kadardır, sevildiği kadar vardır..

par-ü paktı sevgim
senle kirlendi gönlüm..