PAPATYALAR
Çok papatyanın hatırı, hakkı vardır, bende.
"Seviyor...
Sevmiyor..."
derken,
Kaçının kopardım kolunu,
Kanadını,
Kaçının baharını yarım bıraktım,
Kaçının sessizliğini,
Kendi telaşıma kurban ettim.
Oysa hiçbirinin suçu yoktu.
Ne onlar biliyordu seni,
ne de sen onları.
Ben,
Bir tek cevabın peşinde,
Küçücük çiçeklerin ömründen çaldım.
Aşkın cevabını
Çiçeklerden beklemek,
En çok da çiçeklere haksızlıkmış.
Allah affetsin...
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 19:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!