Papatyalar Şiiri - Arzu Kılınç

Arzu Kılınç
31

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

Papatyalar

Ağır ağır geçiyordu parke taşıyla döşenmiş sokaktan. Bir an gölgesine takıldı gözü. Sanki kendisinden önce bu karanlık sokaktan çıkmak için acele ediyordu.
Derin bir nefes aldı. Yasemenin zihni açan kokusu geceyi kaplamıştı. Sokak lambalarına takıldı gözü. Karanlık sokağı aydınlatmaya çalışan, tüm ihtişamlarına rağmen cılız sarı bir ışık saçan lambalar. Bir kaç ateş böceğinin ışığında yaptığı aşk dansına kendini kaptıran lambalar..Yine de loş bir ışıkla aydınlatıyorlardı sokağı.
Gökyüzüne baktı.. Ve yıldızlara.. Onlar bile gökyüzünü aydınlatmak için birbirleriyle yarışıyordu. Ay hepsine meydan okur gibi tüm çekiciliğiyle göz kırptı kendisine..
Düşündü sonra, içindeki karanlığı. Sahi neden bu kadar karanlıktı. Kalbi bu karanlık dünyasında nasıl bulacaktı yolunu. Hangi ara söndürmüştü ruhunu aydınlatan hayallerini. Hangi ara vazgeçmişti yoluna ışık olan umutlarından..
Ağır ağır ilerliyordu. Her nefes alışında yasemenlerin kokusu daha bir yoğun doluyordu içine. Gülleri hatırladı birden. Uzun süre el sürmediği kırmızı, beyaz gülleri. Kokusunu düşündü, sahi gül nasıl kokardı, unutmuştu. Sonra karanfiller, orkideler, zakkumlar bir bir geçti gözünün önünden... Ne zaman sevmekten vazgeçmişti onları, hatırlayamadı..
Usulca elini cebine attı. Cebindeki beyaz mendili dikkatlice çıkarıp özenle açtı. Kurumuş beyaz bir papatya gülümsedi yüzüne. Dokundu papatyaya incitmekten korkar gibi. Okşadı, sevdi. Buruk bir gülümseme bırakıp papatyanın yüzüne tekrar aynı özenle saklayıp cebine koyarken mendili elini bir süre kalbinin üstünde tuttu. Papatyayı seviyordu hâlâ. Ondan vazgeçmemişti.
Sokağın sonundaki evine vardığında anahtarlarını çıkardı cebinden.
Evi de karanlıktı dünyası gibi.
Yalnızdı kendisi gibi.
Issızdı ruhu gibi.
Işığı yakmadan ilerledi. Ezberlemişti evinin her yerini. Pencerenin önündeki koltuğa ilerledi. Yorgun bedenini bırakırken koltuğa hemen yanındaki sehpa da duran vazodaki papatyaların ona gülümsediğini fark etti. Gülümsedi kendisi de hüzün bakan gözleriyle.
- Hoş buldum, dedi kalbini bıraktığı çiçeklerine.

Arzu Kılınç
Kayıt Tarihi : 1.10.2016 19:42:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yusuf Berkman
    Yusuf Berkman

    Yüreğinize sağlık, anlatımda zaman aralığından yana biraz sıkıntınız var ama deneyin vaz geçmeyin çok çok daha güzellerini çıkartacaksınız saklınızdan...

    Cevap Yaz
  • Şaban Kalyoncu
    Şaban Kalyoncu

    Gün batımı rengindeki hüzünlü yüzleri
    Yapraklarında aşk falının pembe düşleri, esenlikler dileklerimle...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (2)

Arzu Kılınç