bir öpüşlük şarap kalmıştı dudaklarında
turuncu yeşilin içinden sıyrılıp da seherde
sarı olmak için maviye sığındığında
seninle küçük bir pencerenin önündeydik
bir meyhaneye sabah oluyorduk beraber
kırmızı belli olmuyordu kızıllığımızda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta