Kuşlar da yalnız kaldılar güller de bahçelerde
Pandemi buymuş meğer, yoktu bizim lehçelerde
Akıl ermez, izin vermez, gönül onu çeler de
Torunlar da evden çıkamaz oldu dedeler de
Allah'ım, kapına gelmeye yoksa da yüzümüz
Rahman ve Rahim'sin ağlar, kalbimiz hem gözümüz
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta