TEFEKKÜR
Bir yaprak düşerken sessizce yere,
Sorarım kalbime: Yolculuk nere?
Kâinat bir kitap, aç da bak hele,
Toprağın Şarkısı ♪♪♪
Güneşin bakır oylumları dökülüyor suya,
Altın bir nehir gibi akıyor zaman.
Bir daldan ötekine uçuyor guguk kuşu,
Sesi yankılanıyor vadide derin derin;
hayat tuvalim ve renklerim..
rengini çevirmişti
maviden griye
pusuluydu gökyüzü
tıpkı yüreğim gibi
Gözyaşlarım bitmiyor.
Ağlamak sorun değil de, gülmeyi unutmak çok koyuyor.
Rol yapmak da zor aslına bakarsan.
Mutlu gibi görünmek,her şeye boşvermiş gibi.
Umudum olduğundan değil bu söylediklerim…
Yürürken sokaklar daralıyor,bazen herşeyden vazgeçişlerim.
Biliyorsun
Sen bana yağmurlardan emanettin..
Öylesine uğradın baharlarıma..
Şimdi belkide hiç birşeyden habersiz
Veda bile etmeden
🌿🌿🌿 VUSLAT 🌿🌿🌿
Toprağa ram oldu gözlerim büsbütün
Yağmurdan kestim ümidi
Kaçıncı gecede bilmem terkettim uykuyu
VUSLATA AZ KALDI
Karanlık çökse de kararma sakın,
Gökte hilal doğar vuslat çok yakın.
ZİLAN GÖZLER..
Sensiz olmuyor
Sensizlik,adı konulmamış uzun bir kış gibi,
günlerce dinmeyen bir yağmur gibi,
pencereme vuran sessizliğin
Kaf Dağı’nın ardındadır
Sırrına kimse ermemiş
Yedi vadi yurdundadır
Gözler onu hiç görmemiş
Tüyleri binbir renktedir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!