Özümüz Aynıdır Şiiri - Andelip Mehmet

Kurt ulurken dağlarda, çakal sofrada gezsin
Vatanı sevenlerle, hazlarımız aynıdır.
Düşman pusu kurarak, masum vicdanı ezsin,
Bayrak diyen kalplerde, özlerimiz aynıdır.

Kimi suskun kalırken, kimi çöker içine,
Kimi bakar işine, kimi aldanır dine,
Ayrı düşmüş yollarla, birleşemedik yine,
Farklı farklı olsak ta, sözlerimiz aynıdır.

Her şehir bir kaledir, her ocak birer sancak,
Birlik olmazsak eğer, bu topraklar batacak,
İhaneti bilmezsek, ateş olur her ocak,
Yaşanan bu mevsimde, yazlarımız aynıdır.

Sözde değil özdeyiz, sevmek bizde ciddiyet,
Yol bellidir, yön belli, gerek sade bir niyet,
Ya birlik oluruz ya, yok oluruz nihayet,
Hazan olunca bahar, güzlerimiz aynıdır.

Biri Türk, biri Kürt’tür, nerde? Sünnî - Alevi,
Hepsi aynı toprakta, aynı vatandır evi,
Hem adavet, hem kindir, bu ayrılığın devi,
Hak yolundan giderken, izlerimiz aynıdır.

Geçmişimiz bir bizim, aynı kader, aynı iz,
Çanakkale harbine, kenetlenip gideriz,
Şimdi neden herkese, bir düşmanlık ederiz?
Kalpler farklı atsa da, gizlerimiz aynıdır.

Hep birlik olmak için el, ayak, kol mu gerek?
Bayrak yere düşerken, suskunluğu giyerek,
Zalim gülerken her an, biz dostluğu bölerek,
O esrarlı bakışta, yüzlerimiz aynıdır.

Göz göre göre yandı, nice köy, nice ocak,
Dost bildiklerimizden, kaçmıştık bucak bucak,
Suskun olan vicdanlar, ne zaman haykıracak,
Vatan için ağlayan, gözlerimiz aynıdır.

Gönlümüz birse eğer, yönümüz bir olmalı,
Aynı kıbleye dönen, aynı safta kalmalı,
Bu devran döner lakin, herkes bir dost bulmalı,
Sevdası millet olan, nazlarımız aynıdır.

...andelip...

Andeliplehece.blogspot.com