1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Çıktım benliğimden, Özümü aradım..
Tepkiliyim dolu dizgin Herkese, Her şeye..
Neden,
Niçin,
Nerede diye sorular sordum...
Vara vara sonunda,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
haklısın arkadasım herzaman heryerde ve siirlerde herkezden, kendinmissin gibi bir parca bulabiliyorsun.cunki hayat insanlarin birbirisine yansimasindan ibaret.duygular ne için var.
Yasimalarin sevgi olsun sevgiyle kal.
''Güzel ve derin manalı bir şiir olmuş....saygılarımla,İbrahim Ethem Bingül''
İnsana yolculuğun şiiri,doğadan ve toplumdan yola çıkarak ve bir BEN'de kucaklaşarak...
Tebrik ve sevgilerimimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta