Dile varmadan gönlü okumak, ne menem ferasettir bilene, suya sabuna dokunmadan yaşamak, hali gamsıza iştir, yükü haşiv olana bulunur mu şiirde hamal, anla yazamadıklarımı hisli kalıplara, uydurma olmasın diye bütün çaba, huzurumda bu dolu iştir.
Aslına çeksin dilim, şaşırırsa bedenim ilk ismim bilen dertlensin, kurtarmışım el alanı, susuma denk düşeni kavramışım, ihtiyaç anında davranışım okuma, hedefime zemheriler eklemişim, budur yaradılışımın ham kaynağı.
Yasımı işleyen bendim, çağlayan kelimelere borçtur şükran, bu diğer yanıma ektir haktan, geride dursun zaferlerim, en çok hatamı sevmişim.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta