Lohusadan yeni çıkmış bir özlemin, perakende dokunuşlarla övülmüş dudaklarda şifa aramaya benzer senin sevişlerin;
adı artık okunmayan,
özsuyu alınmış,
yorgun
isteksiz...
Ne açık bir koridoru var girebilecek, ne de çözülebilecek bir düğümü...
Birazdan halılar serilecek.
Kapılar açılacak.
Köprüler kuralacak.
Ve
yara alan bu tarih,
yine tekerrür edecek.
Şimdi yarı çıplak tüm şikayetlerini bir tarafa bırak!
Al!
Harelenmis elde kalan ne varsa,
senin olsun!
Zal Barlin
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta