Lohusadan yeni çıkmış bir özlemin, perakende dokunuşlarla övülmüş dudaklarda şifa aramaya benzer senin sevişlerin;
adı artık okunmayan,
özsuyu alınmış,
yorgun
isteksiz...
Ne açık bir koridoru var girebilecek, ne de çözülebilecek bir düğümü...
Birazdan halılar serilecek.
Kapılar açılacak.
Köprüler kuralacak.
Ve
yara alan bu tarih,
yine tekerrür edecek.
Şimdi yarı çıplak tüm şikayetlerini bir tarafa bırak!
Al!
Harelenmis elde kalan ne varsa,
senin olsun!
Zal Barlin
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta