Sensin Sevgili... Şiiri - Döndü Dülger

Eğer bu yazgının adı ayrılıksa,
Ben kaderime boyun eğdim, tamamım.
Eğer vuslat, dünyanın bir ucundaysa,
Ben dağlar deler, bentler aşarım.
Mesele sensen sevgili,
Bil ki ben ömrümden ömür vermeye dünden razıyım.

Sen gülsen, ben toprağınım,
Sen fırtınaysan ben dalsız bir yaprağım,
Sen bir düşsen, ben ömrümce uyanmamaya hazırım.
Mesele sensen sevgili...
Bil ki geceyle yarenliğe ben dünden razıyım.

Varsın gündüzler olmasın,
Varsın yollar bana pusuya koyulsun,
Varsın biraz daha çile anlıma kazınsın.
Sensiz yanmak,
Sensizliğe alışmaktan yeğdir sevgili.
Mesele sensen sevgili,
Ateş de benim, kül de benim, su da benim sevgili,
Özrüm de, kabahatim de, düşüm de sensin sevgili...
(Döndü Dülger)