Öznur Tali Şiirleri - Şair Öznur Tali

Baharın Ta Kendisi
Gölgesi yorgun o bahçeden çık artık...
Rengi solmuş bir hatıraya, değmez bu emek.
Senin yolun, toprağın altındaki sızı değil;
Güneşe ilk kez "merhaba" diyen, bir çiçeği sevmek.
Elde kalan bir avuç kuruluksa eğer,

BİR FİLİZİN UYANIŞI
​Zifiri arzın sinesinde, bir zerreyim uykuda,
Sükûtun örtüsüne bürünmüş, beklerim pusuda.
Gökten süzülen o ilk kutsal damlayla,
Depreşir içimdeki kor, o kadim heyecanla.
​Umuda derin bir hicret başlar derinden,

DELİ RÜZGÂRI
​Bir nehir akıyor göğsümün tam ortasında,
Bentleri zorluyor, durmuyor dünya yasında.
Her şeye rağmen, her şeye inat bir sevinç,
Bu öyle bir güç ki ne yaşlanır ne yorgun düşer.
​Kökleri derinde, dalları göğe sevdalı,

Küllerin Şifası
​Al bir gece kalbinde uyut beni,
Sarayım tüm hücrelerini...
Sorma, arama sonra halin nedir diye.
Tüm kışlarım bahar oldu, aktı gönlüne,
Bende kalansa Sonbahar...

Mabet Nefesi
​Gözlerimi kapattığımda hissettiğim o şefkatin,
Uzaktan sarılmak gibi aslında; sessiz ama gerçek.
Sen benim suyun üstünde ilk nefesim,
Kalbimin en yakın, en uzak köşesisin.
​Artık biliyorum;

MISRA
​Sitemlidir senin şiirlerin, bana yoktur hiç sitemin
İyi ki varsın demekten hiç yorulmaz yüreğim
​Bir mısra olsam dilinde, süzülsem ince ince
En güzel şiir olursun gözlerimde
​Kalemini yormam, tek mısra olurum şiirlerine

ONURLU BİR YOLCULUK

​Kendi rüzgârımla savruldum durdum,

Kimsenin dalına yük olmadım ben.

Sonsuz Saklambaç
​Neydik biz; bir rüya mı?
Yoksa bitmesin diye fısıldanan bir oyun mu?
Adımlarımı senin izlerine basarken,
İçimde o tanıdık korku:
Seni bulmak, seni sobelemek;

Üşüyorum Dedim
​Çok üşüyorum sanırdım, meğerse
Ruhumun en derin köşesindeki özlemmiş.
Ne güneşin sıcaklığı yetti bu buzu çözmeye,
Ne zaman unutturdu beklediğim o nefesi.
​Hangi ateşi yaksam kâr etmez,

ÜZGÜNÜM

​Gözlerimi kapatsam sendeyim,

Açsam bu dertli dünya...