(Burak Kayacı'yı özlem ve rahmetle)
Şimdi ben her sabah
bir oğul büyütüyorum kalbimle.
Alevler büyüyor göğsümün ortasında
için için.
Hep bu sol yanım...
Özlüyorum seni, özlüyorum.
On sekiz yıl-
ne kadar da azmış meğer.
Doyamadım sana oğlum
doyamadım.
Seni çok özlüyorum
özlüyorum...
Biliyor musun?
Ölüm bir yer değil
bir yer olsaydı gelirdim.
Ölüm bir zamanda değil
beklerdim.
Ölüm senin yokluğun
ve ben-
Her gün sana ulaşmak uğruna
ölümü çağırıyorum.
Kavuşmak mı?
Kavuşmak...
Her gece gözlerimi kapattığımda
sana gönderdiğim dualar gibi
seni hep içimde taşıyorum.
Ve uykumda
sana doğru yürüyorum
her gece.
Uyanınca yine buradayım
yine sensiz
yine seninle...
Kayıt Tarihi : 18.10.2026 10:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!