yalnızlığın en zengini1957
Özlüyor insan
başlarda anasını babasını
okuyor asker oluyor
yüreğinde ana hasreti
onlar biri bir terk ederken
yüreklere düşüyor aşk ateşi
yarenin özlemi gündüzü gece ediyor
yüreğin bir kenarın hep anne
küsmesin babam oda anasını özlerdi
evlat giriyor hayata bir iki üç
kuş gibi uçuyor büyüyen
özlemek hayatın parçası oluyor
anan baban deden nenen
özlemin kocaman bir bahçe
artık içinde çiçeklerin var
pamuk kızın sarı kızın boncuk kızın
hayat özlettiklerimizin ahını alıyor
anladığında özlenenen sırası senide alıyor
özlendik özledik özlenmek üzere hoşça kalın. 26 09 26 şa
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 16:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!