Oysaki;
İnsanın kendi içinde yolculuğu,
bir melodinin kıyısında başlardı…
Bir şiirin sessiz harflerinde,
bir notanın titreyen kalbinde…
Kendiyle konuşurdu insan,
kendi yankısında kaybolarak,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta