Dillendirir kalbim, hâlâ sağ sanıp;
Boğazımda düğümlenir sözlerim.
İknâ olmaz gittiğine inanıp,
"Gelir." diye yola bakar gözlerim.
Mâşuk, âşığını aşka bandıkça
Unutulmaya yüz tutmaz andıkça.
Hasretiyle içten içe yandıkça
Küllerinden doğar durur közlerim.
Şerif der ki: "Mürüvvete ermeyen,
Kara bahtı ile ak gün görmeyen,
Adı Devran iken devran sürmeyen
Vâlidemin kokusunu özlerim."
12 Kasım 2024
İzmir
Kayıt Tarihi : 12.11.2024 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!