Kalpler zaten birbirini tanıyordu,
Kavuşan sadece bedenler oldu.
Sözler uçuşup giderken,
Kaçan sadece beyinler oldu.
Gözler kavuşunca, sözler bitti,
Mısralar bitince, cefası kaldı.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta