Ne kadar susamışız hayata
Hani kedersizliğe, tasasızlığa.
Bir renkte binbir renk görür
Bir çiçekten binbir koku alırdık
Ne kadar özlemişiz özlememeyi
Ve ne kadar sevmişiz hatıraları.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Şimdi İstanbullu günlerden geriye kalan;
Seninle ve sensiz yaşadığım bir kaç anı,
Bir kaç hüzünlü şarkı,
Ve aydedenin gözyaşları.
Aydedeyide ağlattın ya kardeşim. Helal olsun... Yüreğine kalemine sağlık...
istanbul düşlerin doğduğu şehir...istanbul ekmek...istanbul özlem...istanbul hasret...duygularını çok güzel dize getirmissin....
saygılar....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta