Özlemek Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Altmışlı yılların çocuklarıyız
Mevsimlerden firar
Düşlerden bahar'ı seçtik
Ama özlemek dediğin, bir şehrin yalnızlığı gibidir
İçeride kuşatılmış bir kalp
Dışarıda uğulduyan rüzgar.

Özlemek
Mevsimsiz bir mevsimde yaşamak gibidir
Karlar altında baharı düşlemek
Yasaklı bir şiiri söylemek gecenin kalbinde
Ellerin titrer yüreğin ağzında atar
Ve karanlığın ortasında yeniden gülümsemektir.

Yorgun bir yolcu gibi yaslandım anılara
Gözlerin uzak bir akşamın sudaki yakamozu
Özlemek diyorum sevgili özlemek
Yaralı bir zamandan sağ çıkıp
Gülüşünün o sonsuz kırlarında yeniden doğmaktır.