Özlemek
Özledim ten kokunda kalan özlemlerimi
Miras bırakmıştım ya alın yazım yazgım
Ümit dedim ya adına ümitlerimi özledim
sen bendin ben sendim sende olan beni özledim
kör gecenin koynunda senle uyanmayı özledim
bir akşamın deminde senin tadınla senin adınla olmayı özledim
sen olmayı özledim seni ben yapmayı özledim
yüzün gülsün kalbin gülsün be beni özlemeni özledim
ben seni içtigim rakının buzunda beyazında özledim
dudaklarımın değdiği ateşimin söndüğü ayaz tenini özledim
ben sen de kaybolmayı sende kendimi bulmayı özledim
ben seni özledim beni ben yapan senimi özledim
Ey yüreği bende olan kadın canıma can ol yol ol
Gözlerim kaybolmasın ümitsizliğin okşadığı gecelerde
sen sev beni sen miras bırak bana acıları koynumda ölecek
bende ölecek geceleri sen eşittir ben dediğim heceleri
Ben güneşimi özledim o güneş sen ısıtan sen yakan sen
ben senin yangınlarını özledim bende söndüğün yangınlarını
sen benim yaktığım ateştin be o ateşi özledim
ben ateşte yanmayı özledim senimi özledim
Kayıt Tarihi : 25.3.2012 16:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!