İlkbaharın kırbaç rüzgarı vuruyor göğsüme,
geçmişim yine çekiliyor sineme...
Yorulmuş bir kalemin,
tırnak aralarına düşüyor hüzün ve
yollara düşüyor engel tanımaz gidişler....
Öfkelerle yıkadığım umutlarım,
dudaklarından dökülen gerçeklerin arkasına sığınır sevgilim...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta