Tüm mahmurluğuyla indi gözkapaklarım
Kirpiklerim kepenk oldu gözlerime
Çatık kaşlarınla geldin dün gece
Bulut yüklü özlemlerin ardından.
Bakışlarında kaçak hayallerin vardı
Dudaklarında unutulmuş tek hece
Kırık bir gönül sayfası düşerken takvimlere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta