Özlem aşındı, mevsim döküldü içime,
Bir rüzgâr gibi savruldum eski biçime.
Zamanın kıyısında sustu takvimler,
Bir yokuşta kaldı çocukluk izimler.
Kime ne özür, kimden ne vefa,
Bir boş çuval gibi doldu heva.
Özlem aşındı, mevsim döküldü içime,
Bir rüzgâr gibi savruldum eski biçime.
Zamanın kıyısında sustu takvimler,
Bir yokuşta kaldı çocukluk izimler.
Kime ne özür, kimden ne vefa,
Bir boş çuval gibi doldu heva.
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Şu anda buradasınız:Özlem aşındı Şiiri - Yorumlar
15 Kasım 2026 Pazar - 21:01:02

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta