Özlem Şiiri - Şair Liberta25

bir şehir,suskunluğunu hala koruyordu...
adımlar;
belirlenen hedefe doğru yol almıştı bile..
saat ondörttü,hava bulutluydu,
ve tüm sitemli sözler,
bir insanı yüreğinden vuruyordu...

biri,
birazdan gidecekti bu şehirden,
tüm umutlarını alıp uçacaktı kuşlar gibi..
belkide son bir defa baktı etrafındakilerine,
hayal etti bazı şeyleri...
kimbilir ne düşüncelere kapılmıştı yine,
acılardan uzaklaşmak istemişti kendince..
acılar...
seni bir çiçek gibi kim gönlünde taşıyacak..

şehir,susmaya devam ediyordu,
saat ondörttü,hava bulutluydu.
güzel sözlerini beklediğim insan bana kızıyordu..
anlamıyorum;
sitemler,kurşundan neden daha ağır geliyordu,
ve bir insan neden en masum yerinden vuruluyordu...

biri,
birazdan gidecekti bu şehirden.
gökyüzü ağlamaya başlamıştı bile...
kimbilir,içinden ne depremler geçiyordu.
bu şehirde kimse onu anlamamıştı galiba,üzülüyordu,
ama bu şehir hala ağlıyordu,

hey sen! şimdilik git istersen,
istediğin kadar bana sitemini gönderebilirsin..
karşılığında,
benden tebessümden başka hiç bir şey alamayacaksın...
ama sende hep tebessüm et,
usulca ve sessizce,
kimse bilmeden ve anlamadan,olurmu...
gülmen ağlamama bağlıysa,
yinede ağlamayacağım...