Bugün, tanıdım hayatımda bir İskeceli,
O zamanlarda Balkanlar yok, adı Rumeli.
Biraz hasbihal ettik ve döküldü gönlümden,
Bir şiir, laf açıldı Rumeli ve ölümden.
Dedeağaç, Sofulu ıssız bir koca mesken,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta