Özledim Seni Ya Resulallah

​Gönül hanesi mahzun, gözler yollarda kaldı,
Hasretin ateşiyle ruhum derine daldı.
Sana varan kervanlar benden selâm götürsün,
Vuslatın hayaliyle ömrüm sarardı, soldu.

​Aşkınla yanan kalbe bir damla rahmet eyle,
Bu bîçare kuluna rüyada himmet eyle.
Gül yüzünü görmeden geçer mi bu fırtına?
Yüz sürsem ayağına, bir nebze şefkat eyle.

​Gecelerim zikrinle, gündüzüm feryâd ile,
Medine’nin rüzgârı eser mi imdâd ile?
Ümmetin her bir ferdi ismini hecelerken,
Gel ey Güller Sultanı, sevindir şâd ile.

​Ravza’nın eşiğinde bir toz olsam savrulsam,
Aşkının potasında yana yana kavrulsam.
Ebu Bekir misali sadakatle bağlansam,
Ömer gibi adalet, Hak yolunda doğrulsam.

​Sensiz yetim gibidir bu koskoca kâinat,
Seni anmayan dile, nefis eyler hep inat.
Gül kokulu hırkana sarılsa şu yüreğim,
Kırılsa kanatlarım, uçsa ruhum bin kat.

​Özledim seni ey Nebî, dermanım sendedir,
Yürekteki bu sızı, bu ferman sendedir.
Şefaat sancağının altında topla bizi,
Varlığımın sebebi, her canım sendedir.

​Uzaklardan seslendim, duy sesimi efendim,
Nefsimin zincirini aşkınla yeni yendim.
Gözyaşım seccademe düştükçe ilmik ilmik,
Sana olan özlemle, kendimden geçip yandım.

Gökhan Öztürk