Özledim seni Şiiri - Muhsin Yener 2

Özledim seni. Birlikte olamasak bile, bir yerlerde nefes aldığını bilmek kış gecesinde soba sıcaklığı gibi ısıttı içimi yıllarca. Meğer insan, yanında olmayana da alışırmış; ama yokluğunu kabullenemezmiş. Adını anmadan yaşadım bazen, sesini duymadan sabahladım. Lakin bilirdim… Bu dünyanın herhangi bir köşesinde sen vardın. İşte o yüzden yalnızlığım bile eksik değildi. Şimdi anlıyorum; insanı yaşatan her zaman kavuşmak değilmiş, bazen sadece “o hâlâ benim dünyamda” diyebilmekmiş. Ve ben seni, gelmeyeceğini bile bile beklemenin sessiz duası gibi sevdim. Muhsin Yener