Çok özledim köyümün, baharını kışını
Yeni doğmuş kuzunun, kınalanmış başını
Ninemin ocakdaki, tereyağlı aşını
Yiyeceğim varınca, doya doya ben anam.
Kilimlere rengarenk, nakış döken elini
Tarlalarda günlerce, deste çeken kolunu
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Kilimlere nakış döken, nasırlı elini
Tarlalarda deste çeken, çileli belini
Bana küçücükken ninni söyleyen dilini
Seveceğim varınca, doya doya ben anam
Anne ve memleket hasretiyle yazilmis guzel bir siir okudum
Tebrikler
devamini diliyorum..
Hislerinizi ustaca kaleme almışsınız,kutluyorum...
HASRETİNİZ SON BULSUN İSMET BEY..SILA HASRETİ,ANA HASRETİ,YAR HASRETİ ZORDUR..BURAM BURAM ANADOLU KOKTU ŞİİRİNİZ.GÖNLÜNÜZE SAĞLIK..TEBRİKLER..
Tebrik ederim İsmail bey. Herkesin benimseyebileceği bir şiir olmuş.
Ana gibi varmıdır ki dünyada çok güzel anlatmışsınız sayın Bozkurt tebrikler
cok guzeldı tbrıkler yuregınız dert görmesın
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta