Özkan Mert Şiirleri

4

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

21 Ekim 1944 yılında Erzurum'da, Palandöken dağının yamaçlarında 2 katlı ahşap bir evde doğdu. 2 yaşında TBC hastalığına yakalandı. Doktorlar yaşamından umut kesince babası mezarını satın aldı. Köylü bir kadının yaban bitkilerinden hazırladığı ilaç ve bulamaçlarla iyileşti. Asker olan babasının Konya'ya tayini çıkınca, bu kentte ilkokula başladı. Orta 3’e geçtiği yıl İzmir’e tayin oldular. İzmir Namık Kemal Lisesinde, Orta 3’e başladığı yıl TBC hastalığı yeniden başlayınca, Askeri Hastahaneye kaldırıldı. Bu hastahanede 3 ay yaşam savaşı verdi. ...

Özkan Mert

dünyada çok güzel şeyler var...
Çok güzel şeyler var dünyada...
Ben mesela bir sokak tanırım İzmir'de
yere düşen inci taneleri gibi dökülür denize.
Ekvator'da, Quito kentinde uykulu sokaklar
çok kızarlarsa dağlara açılırlar birdenbire.

Devamını Oku
Özkan Mert

Bir kente, bir insana nasıl başlanır
takvimlerden düşmekte olan soluk bir pazartesiye
taraçalarda - gaz tenekelerine yerleştirilmiş -
mor karanfiller, taş basamaklara...

Yeşil bir su akıyor gecenin içinden

Devamını Oku
Özkan Mert

1.

Yüzüm
cappadocia'da
Peribacalarının üzerinde
yüzüyor.

Devamını Oku
Özkan Mert

Ah! Şu Akdeniz kentleri
yıldızlara asılı
sallanıp dururlar geceleyin

Barcelona! Akdeniz'e fırlatılmış
masmavi bir uçurum

Devamını Oku
Özkan Mert

I.

Işıklı bir sürgünüm ben
Dünyanın nişangâhı evim

Saçlanmı boz! Arala beni aşka

Devamını Oku
Özkan Mert

Nişanlı kızların ve makilerin
imparatorluğudur şiir.
Müzikle flört ederek büyümüşken bile ben
bakın! Resmimi çektiriyorum bir nehre: Kentlerin
beni düşlemesi bu yüzdendir.
Bu yüzdendir bir sokağı biçerek gelişim.

Devamını Oku
Özkan Mert

Yüzleştir beni, yeni doğan gün'le,
gömleğimin düğmelerini çöz
ve savur!
Çünkü haber geldi: Kabul etti hayat beni!
Bir süre daha kalacağım dünyada
balıklarla ve ağaçlarla.

Devamını Oku
Özkan Mert

1.

İşte! Gene bahar
saçlarım dolu rüzgârlarla
Merhaba! Diyorum
bir sürgün olarak yaşadlğım Yeryüzüne

Devamını Oku