Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Umutlarinizin ve ozgurlugunuzun mavi tadinda olmasi dilegi ile...kutlarim
çok güzeldi............
saygılar
'Soy isminiz gibi,gözünün budakdan esirgememeiş dizeler.Tebrikler.Sevgiler'
kısa ve öz.. kutlarım..
bırakırım kendimi akıntıya
......
mavinin insan ruhundaki teslimiyet ifadesini güzel ele almışsınız
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta