Hatalarımı bağış kutusuna atar
Sessiz bir mahalleye taşınırım
Herkesten uzak manzaraya bakar
Ben kendi kendimle barışırım
Yönelirim mutlu sonlara doğru
Sonsuz özgür ruhum var
Arka bahçem bahar, güllerle dolu
Yalnızlık çeksem de özgür ruhum var
Düşüncelerim çıkmaza girip bozulmaz
Bir güve sürüsü peşimde olmaz
Kendimden korkarım kimse korkutmaz
Ben kendi kendimle yarışırım
Ne zincir isterim ne de bir kafes
Kendi gölgem bile önümde durmaz
Rüzgârlarla konuşurum,nefesime nefes
Dostlarım gibi arkamdan vurmaz
Bir gün yorulsamda, düşlerim ölmez
Kırılmış kanadım göğe küsmüş olmaz
Dünyanın yükünü sırtıma koymaz
İçimde saklı bir ümit taşırım
Zamansız kopsa da bütün fırtınalar
Kendi sessizliğimde elbet yaşarım
Geceler tenha,varsın uzun olsun yollar
Her sabah yeniden özgür doğarım.
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 23:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!