Aklımda sevdanın akşam hüznü
Gönülden kopmuş güz dönümünde…
Hangi türkü, ağıtların çığlığınca;
Yana yakıla iz bırakmaz?
Kanayan yaradır dokundukça…
Ey! Unutulmuşluğun soy ağacı,
Hücrelerinde saklı dördül şifreler
Nerde durugörü sahibi biliciler
İşte çözün geleceğin düğümünü
Dağıttığınız umut, tutsak yarınlarda
Özverinin; Teslim olmuş halidir.
Ayaklarımız üstüne düştüğümüz yer ki;
Belki tarih yazar?
El ele tutuşup dünyayı saran çocukların
Masum yüzlerinde saklıdır;
Şair edasıyla takındığımız tavır!
Kendimizden vazgeçmek özgecidir ama
Ya, geleceğe bırakmaya çalıştığımız
O ‘Soylu Miras’ Kime kalır?
25.04.18
Kayıt Tarihi : 4.5.2018 11:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!