ÖZGE AKTAŞ HAYATI
Şairin Hayatı İle İlgili Bir Bilgi Girilmemiş
Eserleri
“Sesim Kalsın”
Bir sabah uyanırsın,
şehir henüz kendine gelmemiş,
sokaklar yarım kalmış bir cümle gibi
susar.
Bir kadın geçer içinden zamanın,
elleri nasır, gözleri umut,
kimse adını bilmez
ama herkes biraz ondan olur.
Gökyüzü, yorgun bir işçi gibi
akşamı taşır sırtında,
ve bir çocuk,
henüz öğrenmemişken kaybetmeyi,
gülmeyi öğretir dünyaya.
Ben derim ki;
bir ses kalsın bizden,
duvarlara çarpıp kırılmayan,
rüzgâra karışıp kaybolmayan.
Bir ses kalsın—
adalet diye,
sevgi diye,
insan diye.
Ve biri duysun uzaktan,
“yalnız değilsin” diye
bir kalp atsın
başka bir kalpte.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!