Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
HARİKA...KARANLĞIN KARŞISINDA DURANLARA SELAM OLSUN...
Farklı bir özdeyiş.Düşünceyi kutlarım.selam ve sevgilerimle.
Evet, karanlık salt karanlık, önemli olan onun karşısında aydınlık adına durmaktır... tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta