Canan var misali pınar, baktıkça gönlüne akar,
Ne bir kötü kelam eder ne de gönül yıkar,
Durdukca canına can, ömrüne ömür katar,
Dertlere derman olur, dilinden bal damlar..
Canan var misali ağyar, sen vardıkça öteye kaçar,
Gece bitip güneş doğsa ne yazar,.
Gönlün karalar bağladıktan kerri..
Kışlar bitip, bahar çiçek açsa ne yazar,
İçinde fırtınalar koptuktan kerri...
Kara tren gecikse vaktında varsa ne yazar,
*NEYİM BEN*
Pamuk oldum atıldım,
Istarlara sarıldım,
İlmek ilmek yazıldım,
Kimse bilmez ben neyim?
NEYİNE GEREK..
Üç günlük dünyanın ikisi bitti,
Yapıp edilecek kimlere yetti,
Kalan bir ise can, keşkeye gitti,
Yaşarken ayrılık neyine gerek,
Renk renk bahçan çiçek güllerin güzel,
Duvarda ki diken, tel neyin nesi?
Ne var ise her şey kendine özel,
Yanın yören yok, ser çul neyin nesi?
Mihmanın olsam bir kıyı dalın yok,
*NEYİZ BİZ?*
Hep çınar olma, eğil biraz söğüt,
Sözü her dem deme, aklında öğüt.
Sevgiyi göze bak, özünde büyüt,
Söz gümüşse sükut altındır derler.
Mevsim değişse de, dostun unutmaz,
Arayıp sormayan, dostu neyleyim,
Dost olan dost, yolda, bırakmaz
Viranede, bitap, kaldım neyleyim.
Neyleyim dost, neyleyim,
Dileğim odur, ol bende ki şahtan,
Utandırma gönül evimde tahtan,
Bu can kendinden bile geçti çoktan,
Ben O'na koç kurban edip neyleyim..
Ham sofi anlamaz can, bu lisandan,
Seninle yer içer senle konaklar,
Gönül sarayında başka sultanlar,
Her sapakta kaldı: sahte yoldaşlar,
Su başında dostu, yari, neyleyim.
Sensiz daha mutlu huzurlu, olur,
Ömür tarlasını, sürüp ekmeden,
Güller derip henüz, hasat etmeden,
Tomurcuk açmadan, bülbül ötmeden,
Saman aleviymiş, söndü gençliğim..
Kar yağdı deyip biz, yazı beklerken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!