Bozok Yaylası'nın uz dilli, sözü ballı, adı belli ozanı Halil OZAN'a.
Ağırdan alsak da tez gelip geçmiş
Eskiyen yılları saydın mı Ozan?
Gelecek peşinde gençliğim kaçmış
Ayak seslerini duydun mu Ozan?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta