Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kıyılar öpen
kayalardan alınca
öfkesi siner

önce duygusu
sonra yürek titredi
bakışında son

çoğaltın içinizdeki moru
maviliği göğe uçurarak
köşküne kıl çadır yeğlediğin
sancılarından uzat
korkmadan kucak aç

anlama kapa
kargaşaya açıksa
kapıları kır
say unutulmadıksa

çıdam öteli

yüreğime yangın sönecek değil
anlatmak isterim anlatamadım
gereğinde saygın sunacak eğil
anlatmak isterim anlatamadım

kıyabilir miyim candan seveni

iksirinden yüreğine
yazılmış destanı oku
tıksırırdan gereğine
çözülen ıstarı doku

rengarengine süsleri

bilir gibi bakar gözün içine
erguvanın dalda salınışınla
güze acır rengi sözün ucuna
karanfilim alda kalınışınla

fesleğene doysun deli gönüller

gidişinde sevindik
gelişinde fırtınalı
dik kafa çok bildik
olası bizden feryadı

uzaklarda durduğu

soğudu burukluğu
suda gömleğin gibi
ıslanmış kuruluğu
asmış yeleğin gibi

hıçkırığa tutuldu

sende yaz gülce
gönüllere dost olup
coşup ak selce
gönüllere dost olup

aşk bitmeyen ses