Ark edip bağladım gözüm yaşını,
Yüreğime bir köz düştü, sönmüyor.
Gördüm Zemheri’nin kara kışını,
Yüreğime bir köz düştü, sönmüyor.
Çok oldu geçeli, ömrüm baharı
Deli gönlüm döner durur,
Yürüyen merdiven gibi.
Yaren, yoldaştan ayırır;
Beş parmak eldiven gibi.
Ne yol bilir ne de düstur,
Saray soytarısı “yuh” çekmiş bana
Haksızlık mı yaptım bir garibana?
Zalimi bırakıp mazlum insana,
Çatan kim’se işte ona yuh olsun!
Bir de “âşık” diye vermişler ruhsat
Bizim Tohatçamız güzeldir güzel
Şubat ayı için “Gücük” deriz biz.
Kim ne derse desin bu bize özel
Civcivin adına “cücük” deriz biz.
Merdivene “badal”, bakraca “sitil”
Efendiler benim size tavsiyem:
Bu ülkeyi bitirmeden gitmeyin!
Doğru yolu göstermektir tek gayem,
Çalıp çırpıp götürmeden gitmeyin!
Tanımayın adaleti, yasayı
Başımdaki Han’ım, güzel Sultan’ım
Gittiğinde gönlüm firağa düştü
Damarımda kanım, çekildi canım
Anladım yolumuz ırağa düştü
Bir akılsız başım, sönmez ataşım
Gerçekleri gören halkım,
Yalana teslim olamaz!
“BOP” denilen projeye,
Plana teslim olamaz!
Siyonistlerin ortağı,
Canı yansa bile bunca insanın,
Yaşamak; Tanrı’dan istirhamıdır.
Hatayı affet ki yanmasın canın!
Affetmek; iyinin intikamıdır.
Ölüm, bazen lütuf, bazen cezadır
Bugün yârim toydadır, yerindedir neşesi…
Hopur hopur hopluyor, oynarken gül memesi.
El içinde gülmesin, görüp göz koyan olur;
Gülmesinden iyidir, o yârin gülmemesi…
10.07.2015
Biraz şöyle kaba sabayım amma
Bir iğne deliği yerden geçerim.
Benim bu hallerim zor bir muamma,
Bir cimri sarrafım, zerden geçerim.
Everest zirvesi, derya dibiyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!