yaşam,
tiyatrodur bazı insanlar için,
sadece sahneler,
ve,
figüranlar değişir,
oynanan oyunda,
başrol oyuncusudur hep aynı kalan,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




kendi hesaplarıyla başbaşa...
saygılarımla...
güzeldi...
düşer ,maskeler birgün
sadece bir damla göz yaşı kalır maskeye damlayan..
saygımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta