Dünya, hayat ile ölüm arasında geçen bir oyundan, oyalanmadan ibaretmiş.
Oyunu yarıda bırakıp köşeye çekilenlere, çocukların tabiriyle mızıkçılık yapanlara meğersem ölü denirmiş.
O köşeye çekilenler oyun sahibinin ya kendisini tekrardan oyuna dahil etmesini ya da bir daha dahil edilmemek üzere oyundan çıkarılmasını beklermiş kendince
Oyundan çıkarılan kurtulur mu bilmem, ama bildiğim bir şey varsa o da kalan gidenin yarım bıraktığı hayat öyküsünü sürdürmekle mükellef olur
İşte ölmek de ölmemek de bu oyundan dünyanın cilvesi Ey kari!!..
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta