Oysa yıkılmış onca dağın arkasında
Buharlanmıştı kirli kanın.
Oysa yerin altından geçen onca lavın
Püskürmesiydi sevgisizliğin.
Oysa çölün ortasında bulunan bir kuyuydu
Seni sevmemin bolluğu.
Oysa kümülatif bulutlar gibi yoğundu nefreti alan
Bir bir döküldü nağmei Alaya
Oysa bende kaldı kuyudan serpilen suyun sende can olması
Sen can olması oysa.
Kayıt Tarihi : 9.3.2019 18:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Sende can olan çöl suyun anısı
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!