Gülüşünde saklıydı asıl fırtına,
Sussa kıyamet, konuşsa bahardı.
Yüklemişti tüm dünyayı o ince sırtına,
Hem bir sığınak hem de uçurum kadardı.
Elleri pamuk gibi, bakışı kora benzerdi,
Geçtiği sokaklarda derin izi kalırdı
Sanki bir masaldan kopup gelmiş bir neferdi
Öyle sessiz, öyle vakur, öyle serindi..
Ne bir taç isterdi ne de ipekten kaftan,
Gönlüyle kurardı en büyük sarayları.l,
Onu ayırırdı bakışındaki o ince irfan,
Durdururdu tek bir sözüyle akan deli suları...
Ahmet Gürkan
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 10:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!