insanları anlaması zor
kimi an da anlatması insanlara, insanı
acı umut kadar çocuk kadar kolay büyüyor
bir eriyip gitmiyor, bir “tay tay” durmuyor
bir de “atta” gitmiyor, her kalan gibi kalıyor
her giden gibi gidiyorsun sen, ben büyüyorum!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta