Beni tutkun bırakan
Böyle yalnız, perişan
Ne geçip giden yıllar
Ne yitik umutlardı.
Kan-barut dövme gibi
Ta içime kazınmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




O sevdanız içinizi kanatmasın sakın. Büyüsün..çiçek açsın
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta