Zor bir insanım öyle mi?
Çilekeş ömrün kalıntısı çatık kaşlarım.
Karanlık gecelerin eseridir asık suratım.
Hüzün giyindiğimdendir derin kırışıklıklarım.
Sözlerim eşrefli, yüreğim pençeli,
Kuruttum gönlün gülünü, dallarım dikenli.
Zor olmak buysa öyleyim kabul.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta