Her şey ölmekle son bulmaz..!
Öyle değil mi..?
Söylemediler sana, bilmiyordun..!
Zamanın kısıtlı olduğunu, sahip olduğun her şeyin: seni sevsin ya da sevmesin geride kalanlara dağıtılacağını, bir zamanlar sahip olmakla övündüğün; o güzelliğinin, gençliğinin gelip geçici olduğunu, bir zamanlar dokunmaya kıyamadığın o nadide anıların ve hayatının didik didik edilip ayaklar altına alınacağını ve tutup ellerinden yaka paça götüreceklerini söylemediler…
Oysa bilseydin…
Bilseydin neler yapmazdın öyle değil mi..?
İnsanlara daha başka bakardın, doğaya…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta