09.05.1985 / istanbul
İçimde susturduğum ne varsa,
en çok geceleri bağırıyor.
Gündüz güçlü duruyorum,
ama karanlık beni tanıyor…
Kimseye belli etmedim,
en çok ben kırıldım.
Herkesi anladım da,
bir kendimi anlayamadım.
Gidenler hep bir şey götürür,
silip süpürür ne varsa…
Bir bakarsın anılar eksilmiş,
bir bakarsın sen azalmışsın.
Ben kimseyi yarım bırakmadım,
ama hep yarım kaldım.
İçimde büyüttüğüm sessizlik,
artık çığlık oldu gecelerde.
Sorarsan nasılım diye —
“iyiyim” der geçerim. herkeze
öyle işte
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 01:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!